นาฬิกายังเดินหมุนไปไม่หยุด
ใจข้างในก็เลยหมุนตามด้วยความสุขทุกข์เวียนวน
วันเวลากับความสัมพันธ์ของคน หมุนไปไม่หยุดเลย
หนึ่งนาที อาจจะพอ พอให้เคยคุ้นกัน
หนึ่งชั่วโมง อาจทำให้คนชอบกัน
และหนึ่งวัน อาจผูกพันจนรักกัน
แต่ทั้งหมดชีวิต มันจะพอไหม
ที่จะใช้เพื่อลืม ไม่คิดถึงคนหนึ่งคน
ทั้งหมดชีวิต เวลาที่ยังเหลือ
จะพอไหมให้ใจ ได้ลบล้างความผูกพัน
เพื่อลืมคนหนึ่งคน
นาฬิกายังเดินหมุนไป ไม่เปลี่ยน
ใจข้างในกลับ เดินช้าลง ไม่ตรงไม่เท่าเวลา
นาฬากากับการพลัดพลากจากลา หมุนไปไม่กลับคืน
หนึ่งนาที อาจจะพอ พอให้เคยคุ้นกัน
หนึ่งชั่วโมง อาจทำให้คนชอบกัน
และหนึ่งวัน อาจผูกพันจนรักกัน
แต่ทั้งหมดชีวิต มันจะพอไหม
ที่จะใช้เพื่อลืม ไม่คิดถึงคนหนึ่งคน
ทั้งหมดชีวิต เวลาที่ยังเหลือ
จะพอไหมให้ใจ ได้ลบล้างความผูกพัน
เพื่อลืมคนหนึ่งคน
หากนาฬิกา ย้อนวันเวลากลับไป
ถึงวันที่เราเจอกัน แล้วฉันจำทำอย่างไร
ตอบใจตัวเอง ถ้าย้อนไปวินาทีนั้น
ฉันก็จะทำอย่างเดิม ฉันจะรักเธออย่างเดิม
แต่ทั้งหมดชีวิต มันจะพอไหม
ที่จะใช้เพื่อลืม ไม่คิดถึงคนหนึ่งคน
ทั้งหมดชีวิต เวลาที่ยังเหลือ
จะพอไหมให้ใจ ได้ลบล้างความผูกพัน